Sunwheel

Słoneczny Krąg

Słoneczny krąg, którego początki datowane są na kilka tysięcy lat wstecz, jest nie tylko świętym symbolem, lecz jest także jedynym z najstarszych i najbardziej znanych symboli ludów Nordyckich w szczególności, ale i także Indoeuropejskich w ogóle. Rydwan Trunholma pochodzący z ery brązu, odkryty w Danii i przechowywany w muzeum w Kopenchadze jest prawdopodobnie najstarszym klejnotem przedstawiającym Słoneczny krąg. To dzieło sztuki

przedstawiające rydwan ciągnięty przez konie, składa się z sześciu okręgów podtrzymujących ogromny złoty krąg na którym widnieją cztery twarze. Jest to przedstawienie wędrówki słońca po niebie - jednego z podstawowych elementów kultu Słońca.

Wiele innych klejnotów i podobnych dzieł zostało odkrytych w Europie oraz na terytoriach zajmowanych przez ludy Indoeuropejskie: w Skandynawii, Grecji, Italii, Francji, Niemczech a nawet w Rosji i na drodze prowadzącej do Indii. Słoneczny Krąg, symbolizujący promieniujące słońce, w starożytnych rzeźbach i antycznych mitach, jest symbolem życia i odrodzenia, źródłem światła i zdrowia, kreatywną siłą, śmiercią wszystkiego, co istnieje, pierwszą zasadą i końcem wszystkiego. Słoneczny Krąg jest znany także jako Słoneczna Tarcza, Słoneczny Krzyż, Celtycki Krzyż, Oko Odyna, Oko Dnia, Oko Ognia, Oko Świata.

W ciągu wieków, w ciągu tysiącleci, w tradycji ludów nordyckich bogactwo symboliczne Słonecznego Kręgu jest wyjątkowe. Słoneczny Krąg, według różnych źródeł symbolizuje: cztery żywioły (ogień, powietrze, woda, ziemia), cztery naturalne królestwa świata przyrody (świat nieorganiczny, roślinny, zwierzęcy, świat ludzi), cztery rodzaje temperamentów (choleryczny, sangwinistyczny, flegmatyczny, melancholijny) albo nawet cztery istoty zjednoczone w postaci Sfinksa (lew, orzeł, krowa, człowiek). Z drugiej strony, według licznych badań, Słoneczny Krąg reprezentuje cykle, odrodzenie, odnowy, prawo i porządek, miejsce dla wszystkich i dla każdego, siłę duchową, magie, sacrum, walkę o przetrwanie, zachowanie równowagi  pomiędzy walczącymi ze sobą siłami, równowagę we wszechświecie. Słoneczny krąg to święty symbol używany przez naszych przodków. Symbolizował siły życiowe, krzepkość, całość, dobry los. Dwie proste przecinające się pod kątem prostym wewnątrz okręgu symbolizowały ruch. W Europie początki słonecznego kręgu sięgają epoki kamiennej. Bardzo popularny wśród plemion germańskich sięga czasów ery brązu jest związany z symbolem ognia. Na tym terenie początkowo przedstawiał młot reprezentujący burzę i był łączony z ogniem z nieba. Thor był twórca piorunów i błyskawic, bogiem który dawał ludziom słońce i deszcz, tak więc i słoneczny krąg i młot były związane z jego osobą.

Od pierwszego wieku przed naszą erą aż do nadejścia chrześcijaństwa na północy, słoneczny krąg był często używany jako ozdoba, był noszony albo używany jako ornament na broni czy naczyniach. Podczas gdy inne święte symbole stopniowo popadały w zapomnienie, słoneczny krąg wraz z upływem czasu zyskiwał na znaczeniu i ważności.  Sanskrycki słoneczny krąg w Azji istniał już na trzy tysiące lat przed naszą erą, znajdowano go także w Indiach, Indonezji, Polinezji i północnej Ameryce. Był nieznany wśród australijskich aborygenów i ludów semickich. Odpowiedzi na pytanie w jaki sposób i dlaczego aż tak wiele ludów na prawie całej ziemi posługiwało się słonecznym kręgiem należy szukać w historii i pochodzeniu ras. Możemy powiedzieć że jest to związane położeniem geograficznym i środowiskiem naturalnym, jeśli weźmiemy pod uwagę fakt iż żadna rasa na ziemi nie była tak bardzo trawiona tęsknotą przemierzania lądów i oceanów, tak jak Wikingowie i ich przodkowie.

Tylko na Północy słoneczny krąg zyskał swe znaczenie jako że słońce było jedynym i prawdziwym źródłem życia. Gdy słońce odchodziło lub umierało przyroda także umierała; gdy powracało, przyroda także powracała do życia. serca i dusze ludzkie będące nieustannie związane ze zmianami por roku, odpowiadały na ich przyjście lub odejście w głębokim religijnym szacunkiem i sentymentem, włączając swoje przeżycia w mitologie i święta. Do dnia dzisiejszego ani chrześcijaństwo, ani nasza współczesna tak zwana cywilizacja nie zniszczyła znaczenia tych świat. Podczas wiosennego zrównania dnia z nocą na przykład, świętujemy dzień Easter - wielką noc dla uczczenia pamięci bogini Eastre. Jest to święto radości, na cześć życia powracającego na pola i łąki. Królik i jajka symbolizują płodność. Było ono przeplecione z niespokojną nadzieją naszych przodków ponieważ ich życie było niekończącą się walką po między światłem a ciemnością, życiem a śmiercią.

Dla naszych przodków słoneczny krąg był symbolem wędrówki słońca po niebie, oraz nieustannego cyklu dnia i nocy, a także czterech pór roku.  Krąg wskazuje wieczny ruch życia, a cztery ramiona wewnątrz kręgu, odradzanie się życia w przyrodzie. Jak zmiana sezonu następowała wraz z przybywaniem lub ubywaniem światła, słoneczny krąg stał się także symbolem wiecznej walki pomiędzy Światłem a Ciemnością, religii światła stworzonej przez rozum człowieka zachodu w konflikcie z religia ciemności, próbując doprowadzić do wiecznego przeznaczenia wyższej ludzkości.

W Vedas, Słoneczny Krąg ma pewien kosmiczny* aspekt. Reprezentuje on narodziny przestrzeni i czasu , reprezentuje pory roku następujące prawidłowo jedna za drugą, cztery wymiary. „Nieśmiertelny Krąg, którego nic nie może zatrzymać i na którym opierają się wszystkie rzeczy” - jak napisano w Vedas.

Jak nasi ojcowie i ich ojcowie przed nimi idący za głosem krwi, „blisko ognia, myślimy o biegu życia, które kochamy i o spotkaniu ze śmiercią, której się nie boimy”.

Obecnie ruch pogański powinien wskrzeszać jak ich symbol ten sam słoneczny krąg który inspirował Odynistów w przeszłości podczas walki o przetrwanie ich ludu, religii i wolności.

* cosmo - ład, porządek

( Sunwheel na podstawie Wotans Volk i Odynist )